08-07-2009 - Het is soms zo zwaar!!
Ik dacht toen ze constateerde dat ik geestelijk een probleem had dat ik er wel doorheen zou rollen maar na verloop wist ik dat het niet zo was.
Je leert in deze zware tijden dat je het echt alleen moet doen wie er ook aan je zij staat.
Je bent in je hoofd alleen je hebt niemand die je begrijpt of je wilt begrijpen zo voelt het en als ze je begrijpen doen ze nog dingen om het je moeilijk te maken en dat snap ik niet waarom kunnen mensen je niet gewoon helpen in plaats van het je moeilijk te maken zien ze het dan niet hoe alleen je kan voelen.
Nee blijkbaar niet sommige mensen zijn zo in zichzelf gekeerd dat ze het niet willen zien en ze kwetsen je heel erg.
En dan leer je mensen kennen en die zeggen dat ze het begrijpen en dat ze je beter willen leren kennen en dat hij of zij een relatie met je wil maar uiteindelijk laten ze je weer net zo hard vallen zonder omkijken en dan zie je het ik ben ziek en mensen zien dat ook zo.
Mensen zien niet dat je er niks aan kan doen en dat jij je er ook rot over voelt maar ze zien een probleem en soms realiseer ik me door deze situatie weet ik niet of ik ook die mooie liefde vind en die ene persoon die mij begrijpt.
Nee ik moet hieruit komen en daar vecht ik elke dag voor ik wil vechten voor wie ik ben ik wil ook de mooie dingen waarderen ik wil ook weer weten hoe het is om te lachen en te huilen met iemand aan mijn zij ik wil me eigen huis en wil weer verder in het leven en niet zoals nu ik het gevoel heb dat ik blijf hangen op 1 punt en alleen bent.
Maar zoals ik al zei het is heel ERG ZWAAR!!
Gepost door: Deborah25 op 08-07-2009 om 18:17
|
